Άσμα ηρωικό και πένθιμο για τον ερωτοχτυπημένο ανθυπολοχαγό της Ολλανδίας

November 29, 2007 at 2:18 pm (Uncategorized)

Αν δεν μπορείς να

μου χαρίσεις

την ευτυχία.

Χάρισέ μου

τουλάχιστον

μια γλάστρα

χασίς.

Σε συγχωρώ

Advertisements

Permalink Leave a Comment

Το προηγούμενό μου ποστ είναι καλύτερο. Αυτό δε μ’αρέσει αλλά βαριέμαι να κλικομοχθώ εξ αδιαιρέτως

November 27, 2007 at 5:54 pm (Uncategorized)

Βαδίζω στον ίδιο δρόμο κάθε μέρα περνάω τα ιδρωμένα στενά κοιτάζω λίγο τα μπαλκόνια με τα γεράνια και τ’ άλλα φυτά φαντάζομαι εξωτικούς κάκτους να αναπτύσσονται κρυφά τα πανέμορφα τοξικά τους άνθη να εκκολάπτονται αργά αιχμηρές κεραίες που παραμονεύουν τι. Αρκεί. Βαδίζω πάνω στις ίδιες πλάκες κάθε μέρα προσπερνώ τους ανθρώπινους λεκέδες στους αρμούς σφίγγω την τσάντα το νύχι μπήγεται στην παλάμη η γροθιά στο μαχαίρι οι λέξεις στη σιωπή και μένουν εκεί. Περνούν χρόνια και τις προσπερνώ κάθε μέρα τις προσπερνώ κάθε ώρα βιασμένες σφαγμένες καρφωμένες λέξεις να πρήζονται και να στάζουν ένα υγρό που λένε πως προκαλεί λιποθυμία ή χοληστερίνη δε θυμάμαι να σπαρταρούν διαμελισμένες να στραγγίζουν στον ήλιο εκστατικές. Ώσπου κάποτε κολλάει το μάτι μου δε φταίω εγώ κύριε δεν έχω βλέφαρο έχω και μια κακή συνάφεια από μικρή σαν κι εσένα κολλάει το αφτί μου και τις βλέπω τις ακούω να συστρέφονται και να λέν: Πάτερ υμών άνθρωπέ μου καλέ μου άνθρωπε ορθολογικέ κυνηγέ της μέσης οδού και των ίσων αποστάσεων η αλήθεια κείται νεκρή στα νόθα πόδια της σχετικοποίησης κάποτε η ιστορία θα πέσει πάνω σου σαν σπαθί κάποτε η ιστορία θα πέσει πάνω σου σαν κρότος κάποτε η ιστορία θα πέσει

ΥΓ: Θερμές ευχαριστίες στον κύριο Θρώγκο για την έγκαιρη απινίδωση. Κύριε κερδίζετε την ευγνωμοσύνη μου υπό την μορφή μυκηναϊκού πτυελοδοχείου. Για να παραλάβετε το δώρο σας τηλεφωνήστε άμεσα στο γνωστό ψυχοπορνείο.

Permalink 2 Comments